หน้าแรก	ไปเที่ยวกันเถอะ	การเดินทาง	แผนที่	ที่พัก	บริษัททัวร์	ร้านอาหาร

หน้าแรก >>แนะนำจังหวัด รู้จักจังหวัดแม่ฮ่องสอน ศิลปะวัฒนธรรม | ประเพณีและศาสนา | อาหาร | ภาษาและตัวหนังสือ | ประชากรและการปกครอง | เศรษฐกิจและทรัพยากร | การติดต่อสื่อสารและการขนส่ง | สถานที่ราชการ ศิลปะและวัฒนธรรม วัดจองคำ ภาพโดย : ปรีชา ศิริมา ในอดีต การติดต่อค้าขายกับพม่า ทำให้ศิลปะได้รับอิทธิพลจากประเทศพม่า ซึ่งเห็นได้จากสิ่งก่อสร้าง ทางสถาปัตยกรรม และงานศิลปะที่เกี่ยวกับศาสนา มีลักษณะของศิลปะไทยใหญ่ผสมพม่า เช่น พระพุทธรูป, หลังคาวัด ที่ซ้อนกันเป็นชั้นและประดับด้วยสังกะสีฉลุลาย สำหรับวัฒนธรรมของชาวไทยใหญ่ ซึ่งเป็นชนส่วนใหญ่ของแม่ฮ่องสอน ลักษณะการแต่งกายจะมีเอกลักษณ์ ที่ต่างจากชนกลุ่มอื่น คือชายนิยมสวมกางเกงขากว้าง คล้ายกางเกงสะดอของล้านนา เสื้อแขนยาวคอกลมผ่ากลาง ติดกระ ดุมผ้า ส่วนผู้หญิง นิยมนุ่งผ้าซิ่น เสื้อปักฉลุสวยงาม สาบเสื้อด้านหน้าป้ายจากด้านซ้ายมาติดกระดุมด้านขวา มีทั้งแบบแขน สั้นและแขนยาว ชาวไทยใหญ่ไม่ว่าชายหรือหญิง นิยมสะพายย่าม และสวมหมวกที่เรียกว่า "กุ๊บไต" ภาษาที่ใช้ก็คือภาษาไทย ใหญ่หรือภาษาไต นอกจากชาวไทยใหญ่แล้ว ในแม่ฮ่องสอนยังมีชนเผ่าต่างๆ หลายชนเผ่า ซึ่งต่างก็มีศิลปะวัฒนธรรมที่แตกต่าง กันออกไป เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การเข้ามาศึกษาและสัมผัสอย่างใกล้ชิด [กลับบนสุด] ประเพณีและศาสนา ประเพณีที่สำคัญในรอบปีของจังหวัดแม่ฮ่องสอน พื้นฐานอาชีพของคนที่นี่ ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร งานประเพณีและการดำรงชีวิตจึงผูกพันและสอดคล้อง กับการเพาะปลูก เดือนธันวาคม (ภาษาไทยใหญ่ เรียกว่า เดือนเจ๋ง) เดือนมกราคม (ไทยใหญ่เรียก เดือนก๋ำ) หลังการเก็บเกี่ยวข้าวประจำปี และเป็นฤดูหนาว ชาวบ้านนิยมทำข้าวหลาม (ขนมที่ทำจากข้าวซึ่งบรรจุอยู่ในกระบอก ไม้ไผ่) ข้าวปุก (ข้าวเหนียวนึ่งตำคลุกงาป่น) ทำขึ้นเพื่อเลี้ยงถวายพระและแจกจ่ายเพื่อนบ้าน ช่วงนี้จะไม่มีงานมงคล เดือนกุมภาพันธ์ (ไทยใหญ่เรียก เดือนสาม) มีเทศกาล งานถวายข้าวหย่ากู้ หรือการบริจาคข้าวเหนียวแดง โดยการนำข้าวเหนียวมานึ่งแล้วคลุกกับน้ำอ้อย โรยด้วย เนื้อมะพร้าวฝอย ถั่วลิสง นำไปทำบุญที่วัด และแจกให้ตามบ้านสนิทมิตรสหาย เดือนมีนาคม (ไทยใหญ่เรียก เดือนสี่) เป็นการเริ่มต้นเทศกาลที่สำคัญคือ "เทศกาลปอยส่างลอง" คือการบวชเณรของชาวไทยใหญ่ นับว่าเป็นประเพณีที่ชาวไตให้ ความสำคัญกับประเพณีนี้มาก เดือนเมษายน (ไทยใหญ่เรียก เดือนห้า ) มีเทศกาลสงกรานต์ จัดเตรียมข้าวปลาอาหารและครื่องไทยทานไปทำบุญที่วัด มีพิธีรดน้ำดำหัว ขอขมาผู้เฒ่าผู้แก่ เดือนพฤษภาคม (ไทยใหญ่เรียก เดือนหก) มีเทศกาล "ปอยจ่าตี่" คือประเพณีการขนทรายเข้าวัด เพื่อก่อเจดีย์ทรายในวันวิสาขบูชา และร่วมกันทำบุญที่วัด เดือนมิถุนายน (ไทยใหญ่เรียก เดือนเจ็ด) มีประเพณีเลี้ยงเจ้าเมือง ตามศาลเจ้าเมืองต่างๆ เดือนกรกฏาคม สิงหาคม กันยายน ( ไทยใหญ่เรียก เดือนแปด เดือนเก้า เดือนสิบ) มีงานประเพณี ต่างซอมต่อโหลง คืองานถวายข้าวมธุปยาส ซึ่งจัดกันตามหมู่บ้าน และเลี้ยงอาหาคนแก่คนเฒ่า ที่ไปจำศิล ภาวนาอยู่ในวัดในเทศกาลเข้าพรรษา เดือนตุลาคม (คนไทยใหญ่ เรียก เดือนสิบเอ็ด) มีงานประเพณี แฮนซอมโก่จา คืองานทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว นอกจากนี้ยังมี งานออกหว่า คืองาน ออกพรรษา หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า งานจองพารา ตอนกลางคืนมีการแห่ จองพารา หรือปราสาทพระ ไปถวายวัด หรือประดับ บูชาไว้หน้าบ้าน เพื่อความเป็นศิริมงคลแก่ครอบครัว ในเทศกาลนี้มีการละเล่นและฟ้อนรำ ซึ่งส่วนใหญ่จะฟ้อนรำเป็นรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่น รำนก รำกิ่งกะหล่า(นกในนิยานเก่าแก่คนไต คล้ายกับกินรีของไทย) ก้าโต (รำสิงโตหรือเชิดสิงโต) [กลับบนสุด] พระพุทธรูปในวัดพระนอน ภาพโดย : จักรพันธ์ ประวิณชัยกุล รื่นเริงในงานเทศกาล ภาพโดย : สมาน ยะใส ฟ้อนดาบ ภาพโดย : ปรีชา ศิริมา อาหาร คนในแม่ฮ่องสอนนิยมทานข้าวจ้าวเป็นหลัก อาหารอร่อยที่อยากจะแนะนำ คือ แกงฮังเล ทำจากหมู และอีกหลายอย่างซึ่ง หาซื้อได้ในตลาดเช้าในเมือง ส่วนการปรุงอาหารนั้น นับว่าเกี่ยวข้องกับชีวิตของคนไตทั้งในชีวิตประจำวัน และการทำบุญในเทศกาลต่าง ๆ ผู้ชายจะเป็นคนปรุงอาหารในเทศกาล และสำคัญต่าง ๆ เช่น "ปอยส่างลอง" (งานบวชลูกแก้ว) "ปอยจ่าตี่" (งาน บูชาเจดีย์ทราย) อาหารของคนไตจะมีเครื่องปรุงที่สำคัญคือ "ถั่วเน่าแค๊บ" ซึ่งทำจากถั่วเหลือง ลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 5-6 นิ้ว ขนมของชาวไต "ส่วยทะมิน" ทำจากข้าวเหนียว นำมานึ่งแล้วกวนใส่น้ำตาลจนเหนียวตักใส่ ถาดแล้วใช้น้ำกะทิทาหน้าขนมแล้วอบจนเกรียม "อ่าละหว่า" คล้าย "ส่วยทะ มิน " แต่ทำจากแป้งหมี่และอบหน้าด้วยกะทิหมือนกัน "อ่าละหว่าจุ่ง"คล้าย" อ่าละหว่า"มีส่วนผสมที่เพิ่มขึ้นคือนม เนย หรือทุเรียน "เปม้ง" ทำจากแป้ง โม้กับโซเดียมไบคาร์บอนเนต (โซดา) เคี่ยวกะทิกับน้ำตาล มีขนมอื่น ๆ อีก เช่น ข้าวต้มกล้วย ข้าวต้มถั่ว ข้าวต้มกะทิ ภาษาและตัวหนังสือ ตัวหนังสือนี้ แปลได้ใจความว่า "สวัสดี ยินดีต้อนรับ พี่น้องพวกเราที่ได้มา แม่ฮ่องสอน " คนไต หรือคนไทยใหญ่ในแม่ฮ่องสอน นับว่าชนเผ่าที่มีอารยธรรมมาช้านาน สิ่งที่สังเกตได้อย่างหนี่งก็คือ มีภาษาเขียนเป็นของตนเอง ลักษณะตัวอักษรที่เขียนจะคล้ายกับตัวอักษรของไทยล้านนา ตัวอักษรทั้งหมด มี 17 ตัว และมีการผันเสียงคล้ายกับของไทย ภาษาพูดของคนไต แตกต่างไปจากที่อื่นๆ คล้ายกับไทยล้านนา ซึ่งปัจจุบันนี้ คนไทยใหญ่ในแม่ฮ่องสอนก็ยังคงใช้พูดกันอยู่ [กลับบนสุด] ประชากรและการปกครอง จำนวนประชากร ณ พฤศจิกายน 2545 มีประชากรทั้งสิ้น  245,379 คน กลุ่มชาวไทยภูเขา จำนวน 5 เผ่า ได้แก่ กะเหรี่ยง ม้ง ลั้วะ มูเซอ ลีซอ คิดเป็นร้อยละ 50 ของประชากรทั้งจังหวัด เมือง ชาย  22,920 คน หญิง  20,138 คน รวม  43,058 คน ปาย ชาย  14,005 คน หญิง  12,631 คน รวม  26,636 คน ปางมะผ้า ชาย  8,826 คน หญิง  7,604 คน รวม  16,430 คน ขุนยวม ชาย  9,631 คน หญิง  8,673 คน รวม  18,304 คน แม่ลาน้อย ชาย  15,527 คน หญิง  14,891 คน รวม  30,418 คน แม่สะเรียง ชาย  24,645 คน หญิง  23,717 คน รวม  48,362 คน สบเมย ชาย  21,413 คน หญิง  20,769 คน รวม  42,182 คน ที่มา : เว็บไซต์ กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย www.dola.go.th     ประชากรในแม่ฮ่องสอนมีหลายเผ่าพันธ์ คนอาศัยอยู่ในเขตเมืองแม่ฮ่องสอน และคนในเขตเมืองในอำเภอปาย อำเภอปางมะผ้า อำเภอขุนยวม อำเภอแม่สะเรียงส่วนใหญ่จะสืบเชื้อสายจากไทยใหญ่ เรียกตัวเองว่า ไต ในอดีตอพยพมาจากรัฐฉานในประเทศพม่า นอกจากคนไตที่เป็นคนท้องถิ่นของแม่ฮ่องสอน ปัจจุบันยังมี ชาวไตที่มีสัญชาติพม่าเข้ามารับจ้างและอาศัยอยู่ในแม่ฮ่องสอน นอกจากนี้ยังมีประชากรที่อาศัยอยู่ตามภูเขาหรือที่เรียกกันว่า ชาวเขา ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อย หลากหลายเผ่าพันธ์ ดังนี้ กระเหรี่ยง เป็นชนเผ่าที่มีประชากร มากที่สุดในแม่ฮ่องสอนตั้งถิ่นฐานอยู่ทุกอำเภอ เป็นกลุ่มชนที่อาศัย ในดินแดนแถบนี้มาช้านานบางหมู่บ้านมีอายุมากกว่า 100 ปี กะเหรี่ยงในแม่ฮ่องสอนมีสองกลุ่มใหญ่ คือ กะเหรี่ยงโปว์ พบมากที่ อ. แม่สะเรียงและ อ.สบเมย กับกะเหรี่ยงสะกอ พบอยู่ทุกอำเภอ มูเซอ แบ่งอกเป็นสองกลุ่ม คือ มูเซอแดงและมูเซอดำ ลีซอ พบได้แถบ อ. ปาย และอ .ปางมะผ้า ลัวะ พบได้เขตรอยต่อ อ. แม่ลาน้อยกับ อ. แม่แจ่ม จ.เชียงใหม่ ม้ง เป็นกลุ่มชาวเขาที่มีประชากรน้อยที่สุดในแม่ฮ่องสอน มีอยู่ทุกอำเภอ แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือ ม้งขาวและม้งลาย เรียกจากสีกระโปรงของผู้หญิงชาวม้ง ปาดอง หรือกะเหรี่ยงคอยาว ปัจจุบันมีอยู่ที่บ้านในสอย บ้านน้ำเพียงดิน และบ้านห้วยเสือเฒ่า จีนฮ่อ เป็นกลุ่มชาวจีนที่เป็นอดีตทหารกองพล 93 ที่หนีภัยทางการเมืองเข้ามาใน ประเทศไทย อยู่ที่ อ. ปาย อ. ปางมะผ้าและอ.เมือง บางแห่งตั้งเป็นชุมชนถาวรมีเฉพาะชาวจีนฮ่อเท่านั้น เช่น หมู่บ้านสันติสุข อ.ปาย และหมู่บ้านแม่ออ อ. เมือง เขตการปกครอง แม่ฮ่องสอนแบ่งเขตการปกครองเป็น 7 อำเภอ ดังนี้ 1. อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน 7 ตำบล 66 หมู่บ้าน (อยู่ในเขตเทศบาล 1 ตำบล) 2. อำเภอแม่สะเรียง 7 ตำบล 70 หมู่บ้าน 3. อำเภอขุนยวม 6 ตำบล 42 หมู่บ้าน 4. อำเภอแม่ลาน้อย 8 ตำบล 69 หมู่บ้าน 5. อำเภอปาย 7 ตำบล 61 หมู่บ้าน 6. อำเภอสบเมย 6 ตำบล 50 หมู่บ้าน 7. อำเภอปางมะผ้า 4 ตำบล 36 หมู่บ้าน [กลับบนสุด] เศรษฐกิจและทรัพยากร    ประชากรโดยส่วนใหญ่ ทำอาชีพเกษตรกรรม ในพื้นที่ราบเพียง 10 เปอร์เซนต์ของพื้นที่ทั้งหมดของจังหวัด จึงทำให้มีการเพาะปลูกในที่นาหรือที่ราบวนเวียนกันหลายชนิดในรอบหนึ่งปี พืชเศรษฐกิจที่สำคัญคือ ข้าว ส่วนใหญ่นิยมปลูกข้าวจ้าวหอมมะลิ เพราะชาวบ้านส่วนใหญ่นิยมกินข้าวจ้าว นอกจากนี้มีพืชที่สำคัญ อาทิ กระเทียม ถั่วเหลือง งา และพืชไร่อื่นๆ    นอกจากอาชีพทำเกษตรกรรม ยังมีการผลิตเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์แปรรูปจากการเกษตร เช่น การผลิตถั่วเน่าแค็บ การผลิตน้ำมันงา การรวมกลุ่มของเกษตรกร ในแต่ละหมู่บ้าน ส่วนชาวเขาจะนิยมผลิตของที่ระลึก ของฝาก ซึ่งจะวางขายตามร้านค้าหรือร้านแผงลอยริมถนน    ส่วนชาวเขา ที่อยู่บนที่สูงจะทำการเพาะปลูกตามที่ราบระหว่างหุบเขา หรือเนินเขาซึ่งมีความลาดเอียงมาก พืชที่นิยมปลูกคือ ข้าวไร่ หรือข้าวพันธ์พื้นเมือง กระหล่ำปลี มะเขือเทศ มันฝรั่ง มะเขือ พริก และพืชผักชนิดอื่นๆ    รายได้จากการท่องเที่ยว เป็นรายได้อีกทางหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันมีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง และมีธนาคารพาณิชย์ที่เปิดสาขา บริการดังนี้ ธนาคารกรุงเทพ มหาชนจำกัด มีสาขาดังนี้ อำเภอเมือง อำเภอแม่สะเรียง ธนาคารกสิกรไทย มหาชนจำกัด มีสาขาดังนี้ อำเภอเมือง อำเภอแม่สะเรียง ธนาคารกรุงไทย มหาชนจำกัด มีสาขาดังนี้ อำเภอเมือง อำเภอแม่สะเรียง อำเภอปาย อำเภอขุนยวม ธนาคารกรุงศรีอยุทธยา มหาชนจำกัด มีสาขาดังนี้ อำเภอเมือง ธนาคารทหารไทย มหาชนจำกัด มีสาขาดังนี้ อำเภอเมือง อำเภอแม่สะเรียง ธนาคารออมสิน มีสาขาดังนี้ อำเภอเมือง อำเภอแม่สะเรียง อำเภอปาย อำเภอขุนยวม อาณาเขต : ทิศเหนือ ติดรัฐฉาน ประเทศสหภาพพม่า ทิศใต้ ติดอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ทิศตะวันออก ติดอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่และอำเภอ ฮอด ทิศตะวันตก ติดรัฐฉานรัฐกะยา รีฐกอทูเล ประเทศสหภาพพม่า ภูมิประเทศ มีภูเขามากที่สุดในประเทศ พื้นที่ทั้งหมด 13,814.4 ตารางกิโลเมตร มีส่วนที่เป็นป่าทึบและเทือกเขาสูงประมาณ 11,981 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็น 90.5 เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่ทั้งหมด ภูมิอากาศ จังหวัดตั้งอยู่ภาคหนือของประเทศ สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา และป่าไม้ สภาพอากาศในแต่ละฤดูมีความแตกต่างกันมาก มีหมอกปกคลุมอยู่เกือบ ตลอดทั้งปี คือหมอกน้ำค้างในฤดูหนาว หมอกจากควันไฟป่าและจากการเผ่าไร่นาในฤดูแล้ง และหมอกฝนในฤดูฝน ทำให้เมืองนี้ได้รับการเรียกขานว่า "เมืองสามหมอก" ทรัพยากรธรรมชาติ มีแม่น้ำสายสำคัญ 4 สาย คือ 1. แม่น้ำปาย 2. แม่น้ำยวม 3. แม่น้ำแม่ละมาด 4. แม่น้ำสาละวิน หรือ "แม่น้ำคง" ป่าไม้ < ภูมิประเทศของจังหวัดเป็นพื้นที่สูงและภูเขาที่หลั่นกันเป็นระดับ จึงมีป่าไม้หลายประเภท พันธุ์ไม้ที่สำคัญ เช่น สัก ประดู่ ไม้แดง ไม้มะค่า [กลับบนสุด] การติดต่อสื่อสารและขนส่ง โทรศัพท์ทางไกลต่างประเทศ ในเขตอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน มีบริการขององค์การสื่อสารแห่งประเทศไทย โดยมีตู้โทรศัพท์สาธารณะแบบใช้บัตรซึ่งตั้งอยู่ตามจุดต่างๆ ในเมือง โทรศัพท์ภายในประเทศ มีบริการทุกอำเภอ โทรศัพท์มือถือ อำเภอเมือง แม่ฮ่องสอน สามารถใช้โทรศัพท์มือถือระบบที่ให้บริการในประเทศไทยได้ แต่ในบางอำเภอไม่สามารถใช้ระบบของโทรศัพท์มือถือได้ เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูง และชุมชนแต่ละแห่งห่างไกลกันมาก การขนส่ง มี 2 วิธีคือทางรถยนต์กับทางเครื่องบิน ทางรถยนต์ การขนส่งสินค้าทางรถยนต์ โดยใช้เส้นทางสาย เชียงใหม่-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน(ทางหลวงหมายเลข 108 ) และเส้นทาง เชียงใหม่-ปาย-แม่ฮ่องสอน (ทางหลวง 1029 เส้นทางสายนี้มีความสูงชัน รถบรรทุกขนาดใหญ่ไม่นิยมใข้เส้นทางนี้) รถโดยสารประจำทาง เชียงใหม่ไปแม่ฮ่องสอน รถเริ่มเดินทางจากขนส่ง (อาเขต) ทุกวัน มี 2 เส้นทาง คือสายเหนือ เชียงใหม่ แม่มาลัย ปาย แม่ฮ่องสอน สายใต้ เชียงใหม่ ฮอด แม่สะเรียง แม่ฮ่องสอน สามารถดูตารางรถออก จากเวบไซต์นี้ได้ ในหัวข้อ รถบัสและเครื่องบิน ทางเครื่องบิน มีเครื่องบินจากเชียงใหม่ เดินทางไปแม่ฮ่องสอนทุกวัน โดยสายการบินไทย สามารถติดต่อขนส่งและสอบถามค่าระวางสินค้า ได้ที่คาร์โก้ ของ บริษัทการบินไทย [กลับบนสุด] สถานที่สำคัญทางราชการ และเบอร์โทรศัพท์ รหัสทางไกล 053 รหัสไปรณีย์ เมือง 58000 อำเภอเมือง แม่ฮ่องสอน โรงพยาบาล : 611378,611488 สถานีตำรวจ : 611239 สนามบิน : 611057 สำนักงานการบินไทย : 612220,611297 เทศบาลเมือง : 612016 ศาลากลาง : 612158 ตำรวจท่องเที่ยว : 611812,611952 ด่านตรวจคนเข้าเมือง : 611106,612106 ศุลกากร : 611041,611920 อุบัติเหตุฉุกเฉิน : 611239 ศูนย์วัฒนธรรมแม่ฮ่องสอน : 612079 อุตุนิยมวิทยา : 6127853 ศูนย์ประสานงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย : 611027-8 อำเภอขุนยวม โรงพยาบาล : 691017, 691128 สถานีตำรวจ : 691115 ที่ทำการไปรณีย์ : 691104 ศูนย์วัฒนธรรมอำเภอขุนยวม : 691013 อำเภอปาย โรงพยาบาล : 699211 สถานีตำรวจ : 699217-9 ที่ทำการไปรษณีย์ : 699208 อำเภอแม่สะเรียง โรงพยาบาล : 681027,681394 สถานีตำรวจ : 681309 ด่านตรวจคนเข้าเมือง : 681339 ด่านศุลกากร : 681312 โรงพยาบาลแม่สะเรียงคริสเตียน : 681032 ที่ทำการไปรษณีย์ : 681356 แม่ลาน้อย โรงพยาบาล : 689060 สถานีตำรวจ : 689097-8 ที่ทำการไปรษณีย์ : 689017 ปางมะผ้า โรงพยาบาล : 617152-6 สถานีตำรวจ : 617--- ที่ทำการไปรษณีย์ : 617165 สบเมย โรงพยาบาล : 618080-2, 618098-9 สถานีตำรวจ : 618109-10 ที่ทำการไปรษณีย์ : 618 - --- [กลับบนสุด] Copyright © 2000-2002 Design & Content by : Thai web development limited parnership.